धन्यवाद व.पु.

"अस्वस्थता त्रास देतेच... पण त्या अस्वस्थतेचं कारण माहित नसेल तर, आणखी तगमग.... " (हे देखील व.पुं.चीच प्रतिभा... मला फक्त पटलेली)

आज हे का आठवावं... तर मन अस्वस्थ होतं म्हणून... आणि सुदैवानं कारण ही माहित होतं म्हणून नव्यानं व.पु. मय ... पुन्हा एकदा....
आणि अस्वस्थ कशामुळे हे मन नावाचं माकड.... तर लिहिता येत नाही म्हणून....म्हणजे जितकं मनात येतं ते सगळं लिहिता येत नाही म्हणून....

किती आहे खरं तर कागदावर उतरावं असं.... आकाशाची व्याप्ती असलेली माणसं... आपल्या माणसासारखा मिठीत घेणारा पाऊस.... पावसासारखा निरामय करणारा समुद्र.... कुणाचे तरी समुद्राइतके अथांग डोळे.... एखादं डोळ्यांपेक्षा बोलकं मौन.... एखादं मौनपेक्षा असीम मन... मनावर गारुड करणारी एखादी संध्याकाळ.... आणि तिच्यापेक्षा सावळा कृष्ण....
पापणी लवेतो लक्ष लक्ष गोष्टी खुणावून जातात.... कागद मात्र चांगदेवाच्या पत्रासारखा... कोराच्...

खरंच् मनापासून लिहावसं वाटतंय आणि काही म्हणता काही लिहिलं जाऊ नये असा हातानं आणि वृत्तीनं पुकारलेला संप.... आणि मग मन बिचारं सगळे पूर , सगळी वादळं सोसत रहातं .... अखंड... मग अर्धे राहिलेले लेख …. न लिहिलेलं एखादं पत्र … कवितेची दीड ओळ …. सगळं आवर्तनं आतल्या आत ….
म्हणून मग अस्वस्थता....

आता ह्यात व. पुं. चा संबंध तो काय.... तर अशा कित्येक अस्वस्थ क्षणांमधून, दोस्त होऊन ,आजवर त्यांनी मुक्त केलं असेल किती जिवांना.... अशावेळी कदाचित व.पु. "टेंपरवारी" कृष्ण होतात...friend ,philosopher, guide and what not.... असंच "रंगपंचमी"च्या रूपानं अलगद "पाय माझा मोकळा" करत त्यांनी आज हा "गुंता" सोडवला....
व.पु. म्हणतात," श्वासोच्छवासा बद्दल लिहा असं कुणी मला सांगितलं तर काय लिहिणार.... ३ च शब्द... ’श्वासोच्छवास होत रहावा’ .... रक्ताचा आणि आयुष्याचा अपरिहार्य आणि सुरेख भाग असणाऱ्या गोष्टींबद्दल इतकंच् लिहिता येतं"

आता मन पाऊस सोसताना पाऊस होईल आणि समुद्राच्या आठवागणिक गाज ....
मौनाबरोबर संवाद होईल अलवार आणि सावळ्या डोळ्यांमधलं दिसेल मोरपीस विनासायास....
फोटो सुरेख खरा पण फोटो काढण्याच्या अट्टाहासापोटी खरोखरचे दृष्य अनुभवायला आणि जगायला विसरायला लावणाऱ्या गुंत्यातून सोडवणाऱ्या या कृष्णरूपाबद्दल तरी काय बोलणार ... इथे ही ३ च शब्द...... "धन्यवाद व. पु."